niedziela, 6 marca 2016

Chorowanie:(






Dziś wpis o tym, że u nas nie tylko kolorowo i plaże:( Oto mój pierwszy dzień prawie miesięcznego słomianego wdowieństwa, a młode chore. 
Dopadł nas jakiś nieznany chyba naszym organizmom wirus, przypominający przeziębienie i pospolitą jelitówkę. Niestety trwa on już od dobrych kilku dni, a dodatkowo małe mają zielone gluty i kaszel. 
Kilka więc słów o służbie zdrowia, bo (stety-niestety) mieliśmy już z nią kontakt. Niestety, bo musieliśmy iść do lekarza, gdy Krzyś zaczął chorować, stety - bo doświadczenie całkiem dobre. A dodać trzeba, że poszliśmy do zwykłej, miejskiej, publicznej przychodni. Przywitało nas wprawdzie to: 
Image result for estamos em greve posto de saude canasvieiras

Lekarze i pielęgniarki siedzili na schodach przychodni - "estamos em greve" znaczy bowiem: strajkujemy. Na szczęście zostaliśmy wpuszczeni do środka, w przychodni było niemal zupełnie pusto. Jedna z pielęgniarek pokierowała nas jednak do rejestracji, gdzie wystarczyło pokazać paszport Krzysia, a za chwilę potem udać się na górę i oczekiwać, że któryś z lekarzy na chwilę przerwie strajk. Niedługo po nas przychodnia zaczęła wypełniać się ludźmi, ale na szczęście byliśmy pierwsi w kolejce. Zasada jet taka, że z dzieckiem do lekarza może wejść tylko jedna osoba - dla nas lekarz nie zrobił wyjątku i zostałam wyproszona. 
Krzyś został zbadany, choć niewiele się dowiedzieliśmy poza tym, że może alergia, może wirus, może ugryzienia komarów.... Ale teraz jest gorzej, bo jeszcze katar i kaszel. Więc jutro prawdopodobnie czeka nas powtórna wizyta. A tymczasem syrop z cebuli i czosnku oraz mnóstwo soku z limonki.
Są też pozytywne strony chorowania: Adaś pisze kolejne opowiadania, uczy się rysowania z perspektywą oraz uczy Krzysia matematyki i pisania. Oto kilka dzieł ostatniego czasu:

Zadanie wykonane przez Krzysia




Bajka o stworkach (tfu, stforkach) potworkach


Wycieczka 





Na obłożnie chorych jednak nie wyglądają, zwłaszcza po nurofenie:)



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz